تفاوت بین سوراخ های روی کشتی و پنجره های عمومی

ناودان های جانبی دریایی به پنجره های گرد با ضد آب اطلاق می شوند که روی پوسته های جانبی ، روبناها و دیوارهای بیرونی خانه های عرشه واقع شده اند.

تردد جانبی کشتی ، همراه با شیشه و روکش جانبی آن ، باید از ساختار محکمی برخوردار باشد و بتواند به طور م closeثر بسته شود و از ضد آب بودن اطمینان حاصل کند.

با توجه به حداکثر فشار مجاز ، آن را به حفره های سنگین (با پوشش طوفان) ، حفره های متوسط ​​(با پوشش طوفان) و روزنه های سبک تقسیم می کنند.

چترهای جانبی سنگین در زیر عرشه تختخواب و بالای خط آب پر بار که در آن دهانه های جانبی مجاز است ، و در مواردی که نیاز به ضد آب و هوا ندارد مورد استفاده قرار می گیرد.

چاله های متوسط ​​برای کناره یا انتهای روبنا در بالای عرشه کشتی های مسافربری و کناره ها و انتهای اولین روبنا در عرشه کشتی های غیر مسافری استفاده می شود.

چاله های سبک برای کناره ها و انتهای عقب روبنا در بالای اولین عرشه در بالای عرشه کشتی های مسافری و انتهای جانبی و عقب دیوارهای اطراف بالای اولین روبنا در بالای عرشه آزاد کشتی های غیر مسافری استفاده می شود.

پنجره های دریایی عمومی را فقط می توان روی دیوارهای بیرونی روبنا و خانه های عرشه بالای عرشه آزاد کشتی نصب کرد. در زیر فضای تختخواب ، روبنای طبقه اول یا طبقه عرشه اول که دیوار جانبی آن در فاصله 1.2 متری کشتی قرار دارد نباید مجهز به پنجره های دریایی معمولی باشد.